Toepassing van het EVRM door de Nederlandse rechter
De voortschrijdende milieubescherming onder artikel 8 EVRM in hinderzaken en de aansprakelijkheid van de Nederlandse staat
DOI:
https://doi.org/10.54195/NTM.26380Samenvatting
In deze bijdrage wordt de veranderende rol van positieve verplichtingen onder artikel 8 EVRM in de Nederlandse civiele rechtspraak onderzocht. Historisch gezien hechtten Nederlandse rechters zelden waarde aan internationale verplichtingen in dergelijke zaken en vielen ze terug op de nationale normen inzake onrechtmatige daad en hinder. Partijen beroepen zich echter steeds vaker rechtstreeks op het EVRM, ondersteund door het monistische kader van de Nederlandse Grondwet dat directe toepassing van internationaal recht en het gebruik van de common ground-methode van het EHRM mogelijk maakt. De Nederlandse civiele rechtszaken, zoals die betreffende geluidsoverlast en geurhinder, illustreren hoe artikel 8 EVRM wordt gebruikt om milieuschade aan te pakken die de persoonlijke levenssfeer aantast. Civiele rechters passen de fair balance-test toe, waarbij individuele rechten worden afgewogen tegen bredere publieke en regelgevende belangen. Auteurs bekritiseren de nationale toepassing van deze test. Deze is vaak te dun gemotiveerd en mist volwaardige aansluiting bij de EHRM-terminologie. Bovendien wordt in sommige gevallen oneigenlijk gebruikgemaakt van bepaalde terminologie, juist wanneer we deze internationale rol van de nationale rechter onderkennen.
Downloads
Downloads
Gepubliceerd
Nummer
Sectie
Licentie
Copyright (c) 2026 Ellen Gijselaar, Anneloes Kuiper
Dit werk wordt verdeeld onder een Naamsvermelding 4.0 Internationaal licentie.
Auteursrechtverklaring
Auteurs die in het Nederlands Tijdschrift voor de Mensenrechten publiceren stemmen in met de volgende voorwaarden:
a) Nederlands Tijdschrift voor de Mensenrechten stelt de inhoud van het gepubliceerde artikel onmiddellijk Open Access beschikbaar. Artikelen worden gepubliceerd onder de voorwaarden van de Creative Commons Attribution 4.0 International licentie (CC BY 4.0). De auteurs behouden het copyright en geven het tijdschrift het recht om als eerste het werk te publiceren onder een CC BY 4.0 licentie. Deze licentie geeft anderen het recht om de inhoud zoals gepubliceerd in het Nederlands Tijdschrift voor de Mensenrechten te gebruiken en te delen, ook voor commerciële doeleinden, onder de voorwaarde dat naar het originele werk en dit tijdschrift wordt gerefereerd.
b) Het is auteurs toegestaan om separate, additionele contractuele overeenkomsten aan te gaan voor de niet-exclusieve versie zoals gepubliceerd in het Nederlands Tijdschrift voor de Mensenrechten (bijvoorbeeld publicatie in een repository van de instelling, of publicatie in een boek), met een referentie naar de originele publicatie in dit tijdschrift.
c) Het is auteurs toegestaan om hun werk online te publiceren (bijv. in een repository of op een eigen website) voorafgaand en gedurende het submissieproces. Auteurs worden aangemoedigd om hun werk te uploaden naar de repository van hun instelling.
