Habermas, de democratische rechtsstaat en de Israël-uitzondering

Naar een daadwerkelijk kritische theorie van de mensenrechten

Auteurs

  • Michiel Bot

DOI:

https://doi.org/10.54195/NTM.26384

Trefwoorden:

Jürgen Habermas, genocide, protest, uitingsvrijheid, censuur, antisemitisme, racisme, Staatsräson, demoncratische rechtsstaat, noodtoetstand, Carl Schmitt, Walter Benjamin

Samenvatting

Op 13 november 2023 publiceerde Jürgen Habermas een ‘stellingname’ dat het alle perken te buiten ging om genocidale motieven toe te dichten aan Israëls optreden in Gaza; de genocidebeschuldiging zou zelfs antisemitisch zijn. De stellingname leidde tot kritiek van wetenschappers die Habermas verweten een uitzondering voor Israël te maken op de universele principes van de mensenrechten en de democratische rechtsstaat. Dit artikel sluit zich aan bij deze kritiek, maar betoogt dat Habermas’ Israël-uitzondering in lijn is met de consistente naoorlogse Duitse politiek om de ‘speciale relatie’ tussen Duitsland en Israël als ‘Staatsräson’ (raison d’état) te laten prevaleren boven mensenrechten en rechtsstatelijkheid. Daarna laat het artikel zien dat Habermas’ ‘kritische’ theorie van de democratische rechtsstaat gebaseerd is op een koloniaal narratief over de Europese beschavingsgeschiedenis dat West-Europese natiestaten een uitzonderingspositie toedicht. Het werk van Walter Benjamin, een van Habermas’ voorgangers in de Frankfurter Schule, biedt een vruchtbaardere basis voor een kritische theorie van de mensenrechten.

Downloads

Download data is not yet available.

Downloads

Gepubliceerd

2026-03-31

Nummer

Sectie

Artikelen

Citeerhulp

Habermas, de democratische rechtsstaat en de Israël-uitzondering: Naar een daadwerkelijk kritische theorie van de mensenrechten (M. Bot , Trans.). (2026). Nederlands Tijdschrift Voor De Mensenrechten, 51(1). https://doi.org/10.54195/NTM.26384